Czym jest Msza Święta?

1. Spotkanie z miłującym Bogiem
Kiedy najpełniej możemy się spotkać z Bogiem i doświadczyć Jego miłości?
Jakże ważne jest to, byśmy, mimo nieustannego pośpiechu i zabiegania, mieli czas dla tych, których kochamy – dla naszych bliskich, współmałżonka, dziecka, a przede wszystkim dla Pana Boga.
Udział w niedzielnej Mszy Świętej nie powinien być tylko wypełnieniem obowiązku, ale przede wszystkim spotkaniem z kochającym nas Bogiem.
Jednym z elementów wychowania w wierze jest kształtowanie w dziecku pragnienia spotkania z Bogiem i poczucia wspólnoty Kościoła oraz właściwego przeżywania Mszy Świętej.
Osobowa relacja z Chrystusem, właściwa postawa, odpowiednie zachowanie, rozumienie znaków liturgii, znajomość przebiegu Mszy Świętej pomaga dziecku w głębokim jej przeżywaniu i w spotkaniu z Bogiem.
W czasie każdej Mszy Świętej dokonuje się to, co miało miejsce w Wieczerniku podczas Ostatniej Wieczerzy (uczta) i na Kalwarii (ofiara Chrystusa).

2. Msza Święta jako ofiara
Chrystus mówi, że nie ma większej miłości niż oddać życie za drugiego człowieka. Uczynił to, umierając za nas na krzyżu. Jak możemy włączyć się w Jego ofiarę?
Ofiarę rozumiemy jako wykup – ofiarowanie czegoś za kogoś, by go ocalić.
Po nieszczęściu grzechu pierworodnego i każdego naszego grzechu trzeba było aż tak wielkiej ofiary, jaką była męka i śmierć na krzyżu Syna Bożego – Jezusa Chrystusa, aby na nowo pojednać ludzi z Bogiem.
To wydarzenie i ta ofiara są tak ważne, że Bóg chciał, aby człowiek w niej uczestniczył nieustannie, po wszystkie czasy. Dlatego każda Msza Święta – ofiara bezkrwawa – jest uobecnieniem śmierci Syna Bożego i dzieje się teraz.
Od nas zależy, czy ten dar przyjmujemy i jak na niego odpowiadamy.
Znakiem miłości jest ofiarowanie komuś czegoś, co ma dla nas wielką wartość. W czasie sprawowanej Mszy Świętej ofiarowujemy razem z Chrystusem Bogu Ojcu chleb i wino (owoc ludzkiej pracy i dary od Boga), które stają się Ciałem i Krwią Chrystusa, a także nasze drobne ofiary, wyrzeczenia, umartwienia, cierpienia i włączając się w ten sposób w ofiarę Chrystusa.

3. Msza Święta jako uczta
Chrystus nie tylko umarł za nas, ale zostawił nam siebie, stając się Chlebem – Pokarmem na drodze do nieba.
Ostatnia Wieczerza to posiłek, który Chrystus spożył z apostołami w wieczór przed swoją Męką. W czasie tej Wieczerzy Jezus przemienił chleb i wino w swoje Ciało i Krew. To, co wypowiedział słowami, spełniło się do końca, kiedy umarł na krzyżu.
Tam – w czwartek – dzień przed swoją męką objawił swoją nieskończoną miłość, stając się dla każdego człowieka pokarmem.
Na słowa kapłana (konsekracja) to samo, co w Wieczerniku, dokonuje się podczas Mszy Świętej.
Jezus tak pokornie oddaje się człowiekowi, że zostawia siebie w postaci Chleba.
Nie można się ściślej zjednoczyć z człowiekiem niż tak, jak to czyni Jezus obecny w Najświętszym Sakramencie, gdy Go spożywamy.
Tym świętym zjednoczeniem jest Komunia Święta.
We Mszy Świętej Jezus ofiarowuje nam siebie na życie wieczne. „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J 6, 48).
Ludzka miłość, nawet największa, jest ograniczona i musi odwoływać się do symboli. To, czego my nie możemy dokonać, może nasz Pan, doskonały Bóg i doskonały człowiek. Nie pozostawia symbolu, lecz rzeczywiście pozostaje z ludźmi pod postaciami chleba i wina.
Owocem Mszy Świętej jest Komunia Święta. Jest jej sensem, celem i treścią.

4. Poszczególne części Mszy Świętej i ich wymowa
Piękno liturgii jest oddaniem chwały Bogu i wyrazem naszej miłości wobec Niego – piękno kościoła, szat i naczyń liturgicznych, prawa muzyczna i tak dalej. Czy włączamy się w taki sposób oddawania Bogu czci przez swoją postawę, godny strój, dbałość o gesty, a przede wszystkim wewnętrzne, głębokie przeżycie Mszy Świętej?
W czasie Mszy Świętej zewnętrzne znaki są wyrazem tego, co rzeczywiście dzieje się na ołtarzu.
Dbając o skupienie, odpowiednią postawę, godny strój, punktualność i wewnętrzne nastawienie – pragnienie spotkania z Chrystusem, a przede wszystkim o czyste serce, możemy przyjąć dary i owoce Mszy Świętej.

Obrzędy wstępne
Rozpoczynamy spotkanie z Bogiem pieśnią i znakiem krzyża.
Akt pokuty – potrzebujemy przebaczenia za nasze grzechy.
Hymn „Chwała na wysokości Bogu” – chwalimy Boga i dziękujemy Mu, razem z aniołami i świętymi.

Liturgia Słowa
Czytania mszalne – nadeszła chwila słuchania, Pan Bóg mówi do nas przez Pismo Święte.
Ewangelia – słuchamy, kiedy kapłan czyta słowa Chrystusa i stajemy się uczestnikami tych wydarzeń.
Credo – wyznajemy wiarę w Boga i Kościół, który założył Chrystus.
Modlitwa wiernych – zanosimy prośby do Pana Boga.

Liturgia Eucharystyczna
Przygotowanie darów – przynosimy na ołtarz chleb i wino, a duchowo także nasze życie, nasze prace, radości i trudności.
Modlitwa eucharystyczna.
Przeistoczenie – na słowa kapłana chleb staje się Ciałem Chrystusa, a wino Jego Krwią, Pan Jezus jest żywy i obecny na ołtarzu.
Ofiarowanie Ciała i Krwi Chrystusa – słowa – „Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie. Tobie, Boże, Ojcze Wszechmogący, wszelka cześć i chwała, przez wszystkie wieki wieków”.
Jakże ważna jest wtedy odpowiedź uczestników Mszy Świętej – „Amen”.

Komunia Święta
Modlitwa Pańska – zwracamy się do Boga słowami, których nauczył nas Chrystus – Ojcze nasz.
Przekazanie znaku pokoju – wszyscy jesteśmy braćmi i siostrami w wierze, dziećmi jednego Ojca, który jest w niebie, przebaczamy sobie i modlimy się za siebie.
Łamanie Chleba.
Komunia – posilamy się u stołu Bożego, jednoczymy się z Chrystusem.
Dziękczynienie – dziękujemy Panu Jezusowi, że dał nam siebie.

Obrzędy zakończenia
Błogosławieństwo – kapłan udziela wszystkim błogosławieństwa.
Rozesłanie – wracamy do naszego codziennego życia, do domu, do miejsca pracy, nauki, wiedząc, że owoce Mszy Świętej mają w nas trwać przez cały tydzień.

5. Modlitwa
Panie Jezu, pomnóż naszą wiarę w to, że w Twojej nieskończonej miłości w każdej Mszy Świętej składasz Ofiarę za nas i dajesz siebie w Komunii Świętej. Pomóż nam dobrze przygotować nasze dziecko do udziału we Mszy Świętej. Amen.

Zobacz zdjęcia: