Historia życiem pisana
W 1917 roku byłem na wojnie – wspominał włoski żołnierz. Walczyliśmy wtedy z Niemcami. Pewnego zimowego wieczoru wraz z kilkoma kolegami zostałem wysłany na patrol w pobliskie góry. Było zimno i padał śnieg, więc zaczęliśmy szukać jakiegoś schronienia. Wkrótce znaleźliśmy małą pieczarę i weszliśmy do środka. Nagle nasz kapral powiedział półgłosem „On się właśnie narodził”. Spojrzeliśmy na niego zdziwieni, tym bardziej, że głos mu drżał ze wzruszenia. „To przecież wigilia. Już pewnie po północy. Pan Jezus już się pewnie narodził a moja mama i żona są teraz na pasterce” – wyjaśnił a w jego oczach widać było łzy. Pokiwaliśmy głowami ze zrozumieniem i zdumieniem, że przez wojnę zapomnieliśmy nawet o Bożym Narodzeniu. Najmłodszy z nas zdjął z głowy hełm i z wilgotnej ziemi ulepił figurkę małego Jezusa wkładając ją do środka. Kapral wyjął z kieszeni świeczkę, zapalił i postawił obok tej naszej wojennej szopki. Wszyscy zdjęliśmy czapki zaczęliśmy się modlić o zakończenie wojny i żebyśmy szybko wrócili do naszych najbliższych.Nagle ktoś głośno powiedział po niemiecku "FröhlicheWeihnachten" (Wesołych Świąt). Przerażeni rozglądaliśmy się wokół. Przy wejściu do pieczary stał niemiecki patrol. Chcieliśmy uciekać albo się bronić, ale nasza sytuacja była beznadziejna. Nie mieliśmy żadnych szans. Kiedy chwyciliśmy karabiny i chcieliśmy strzelać, żeby chociaż zginąć z honorem ten sam głos jeszcze raz głośno powtórzył "FröhlicheWeihnachten", a niemieccy żołnierze opuścili karabiny. Zaskoczeni zrobiliśmy to samo. Było ich czterech, tak samo młodych jak my. Zobaczyli naszą prostą szopkę i nagle zaczęli śpiewać kolędę „Stille Nacht” (Cicha noc). Znaliśmy tę melodię i powoli zaczęliśmy śpiewać razem z nimi tę samą pieśń po włosku. Kiedy skończyliśmy ich dowódca podszedł do naszego kaprala i uścisnął mu dłoń. Potem wszyscy odwrócili się i wyszli z pieczary nie bojąc się, że strzelimy im w plecy. Wkrótce zniknęli w mroku tej wigilijnej nocy. Tak oto nasi śmiertelni wrogowie stali się naszymi braćmi.

Historyczne narodziny Jezusa
Każdego roku obchodzimy święta Bożego Narodzenia. To czas radości, miłości i pokoju. Są one pamiątką historycznego wydarzenia, jakim było przyjście na świat Jezusa Chrystusa. Św. Łukasz Ewangelista tak opisuje to wydarzenie: „W owym czasie wyszło rozporządzenie cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym świecie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Podążali więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie” (Łk 2, 1–7).

Znaczenie Bożego Narodzenia
Boże Narodzenie jest jednym z najważniejszych świąt chrześcijańskich. Dziękujemy wówczas Panu Bogu szczególnie za to, że z miłości zesłał nam swojego Syna jako Zbawiciela. Wielbimy Go za to, że stał się człowiekiem podobnym do nas we wszystkim oprócz grzechu. Co więcej, stał się człowiekiem ubogim, który narodził się w stajni i doświadczył wielu ludzkich cierpień, a nawet śmierci. W ten sposób stał się prawdziwym Emmanuelem – Bogiem z nami.

Tradycje bożonarodzeniowe
W Polsce Boże Narodzenie obchodzi się niezwykle uroczyście. Do najważniejszych tradycji należą choinka i szopka, wieczerza wigilijna, pasterka i kolędy.

Choinka i szopka
Znaczenie choinki nawiązuje przede wszystkim do żywego, zielonego drzewka, które jest symbolem Chrystusa, źródła wszelkiego życia. W wielu miejscach, a szczególnie w kościołach, są budowane szopki. Są to przedstawienia stajenki wraz z Jezusem, Maryją, świętym Józefem oraz pasterzami i innymi postaciami, także ze świata współczesnego. Przypominają one wydarzenia związane z narodzeniem Zbawiciela i to, że przyszedł On do ludzi wszystkich czasów. Zwyczaj ten zapoczątkował święty Franciszek z Asyżu w XII wieku.

Wieczerza wigilijna
W wigilię Bożego Narodzenia każda polska rodzina zasiada wspólnie do wieczerzy wigilijnej. Najczęściej rozpoczyna się ona wraz z pojawieniem się pierwszej gwiazdy na niebie, która przypomina gwiazdę prowadzącą mędrców do Betlejem. Pięknym zwyczajem jest kładzenie siana pod obrusem na pamiątkę siana, na którym leżał Jezus, a także zostawienie pustego nakrycia dla niespodziewanego gościa. Miejsce to wyraża również pamięć o tych członkach rodziny, którzy nie mogą zasiąść do wieczerzy wigilijnej razem z nami. Dzielenie się opłatkiem i składanie życzeń jest znakiem przebaczenia, przyjaźni i miłości, które przyniósł Zbawiciel. Po wieczerzy można wspólnie zaśpiewać kolędy i tam, gdzie jest taki zwyczaj, rozpakować prezenty znalezione pod choinką. Są one naśladowaniem dobroci Boga, który daje ludziom wiele łask. Przygotowywanie prezentów uczy hojności i dzielenia się z innymi ludźmi tym, co posiadamy.

Pasterka
Piękna tradycja podpowiada, że po przeżytej w gronie rodzinnym wieczerzy wigilijnej warto udać się do kościoła na Mszę Świętą sprawowaną o północy. Nazywana jest ona pasterką na cześć pasterzy, którzy jako pierwsi przybyli oddać hołd narodzonemu Zbawicielowi. Chrześcijanie naśladując pasterzy chcą jak najwcześniej podziękować Bogu za Jego miłość.

Kolędy
Do tradycji Bożego Narodzenia należy także śpiewanie kolęd, pieśni przypominających o wielkim znaczeniu tych świąt dla naszego zbawienia. Nie kończy się ono wraz z liturgicznym okresem Bożego Narodzenia (niedziela Chrztu Pańskiego, po 6 stycznia), ale tradycyjnie kolędy są śpiewane aż do 2 lutego, święta Ofiarowania Pańskiego.

Zapamiętaj przebieg wieczerzy wigilijnej
1. Zapalenie świecy.
2. Odczytanie fragmentu Ewangelii.
3. Śpiew kolędy Wśród nocnej ciszy.
4. Modlitwa Ojcze nasz.
5. Dzielenie się opłatkiem i składanie życzeń.
6. Spożywanie wieczerzy.
7. Śpiewanie kolęd.

Zastosuj
Polskie zwyczaje bożonarodzeniowe są piękne i pełne symboliki. Staraj się je szanować i przekazywać następnym pokoleniom. Pamiętajjednak, że najważniejszym sposobem przeżywania świąt Bożego Narodzenia jest udział we Mszy Świętej i zjednoczenie z Chrystusem w Eucharystii.

Modlitwa o dobre przeżycie świąt Bożego Narodzenia
Dzieciątko Jezus, Panie nasz i Zbawicielu, Ty przez swoje narodzenie z Dziewicy, jako Człowiek i Bóg zarazem, posiadałeś Serce pełne miłości. Owinięty w pieluszki i złożony w żłobie ukazałeś nam zbawczą miłość swojego Serca. Uwielbiamy Boskie Serce Twoje, które od pierwszej chwili swego istnienia płonie miłością do nas, grzesznych ludzi. Dla naszego zbawienia ofiarowałeś się, Jezu, na wszystkie niedogodności życia ziemskiego, na cierpienia i męczeńską śmierć. Rozpal w naszych sercach wdzięczną miłość ku Tobie. Króluj w nich niepodzielnie. Daj nam także uczestniczyć w Twoich błogosławieństwach teraz i w wieczności. Amen.

Zobacz zdjęcia: