Bezpośrednie przygotowanie do Pierwszej Spowiedzi Świętej może wyglądać następująco.

W celu zrobienia rachunku sumienia rodzic w domu klęka z dzieckiem przed krzyżem i razem proszą Ducha Świętego o światło, a następnie robią rachunek sumienia, na przykład według pytań z książeczki czy kolejno przechodząc przykazania. Tu trzeba, aby dziecko odpowiedziało sobie na pytanie, jakie było wobec Boga, drugiego człowieka i siebie. Przy robieniu rachunku sumienia bardzo ważna jest dyskrecja, żeby nie łamać sumienia dziecka. Można dziecko nakierować na jakieś przewinienie, ale niech ono we wnętrzu samo rozpatrzy, czy to był grzech.

Następnie pomagamy dziecku wzbudzić żal za popełnione grzechy (na przykład własnymi słowami czy wypowiadając akt żalu lub posługując się słowami z książeczki). Można opowiedzieć dziecku – w celu rozbudzenia żalu – jak Pan Jezus za nasze grzechy cierpiał, co dla naszego zbawienia uczynił.

Teraz wspólnie z dzieckiem ustala się mocne postanowienie poprawy.
Jest zasada, że poprawiamy się z jednego grzechu. Jeżeli popełnia się grzech śmiertelny – ciężki (na przykład opuszczenie z własnej winy Mszy Świętej), to mocnym postanowieniem będzie tego więcej nie robić. Jeżeli nie ma się grzechów ciężkich, to postanowienie poprawy robi się z najczęstszego grzechu lekkiego – powszedniego (na przykład z kłótni). Teraz rodzic zachęca dziecko do przeproszenia całej rodziny. Uczy je w ten sposób wypowiadania prośby o przebaczenie win. Dziecko widząc wzruszenie w oczach mamy, taty, babci czy rodzeństwa, czuje powagę chwili związanej ze Spowiedzią. Uczenie takiej postawy ułatwi dziecku przeżyć właściwie samą Spowiedź. Wiadomo, że wcześniej trzeba powtórzyć z dzieckiem formułę Spowiedzi i zapewnić, że kapłan, który zastępuje w konfesjonale Pana Jezusa, jest zobowiązany do zachowania w tajemnicy wszystkich wyznanych grzechów. Warto też powiedzieć dziecku, że Bóg czeka na nie z otwartymi rękami i pragnie przebaczyć mu wszystkie popełnione grzechy.

Następnie przynajmniej jeden z rodziców idzie razem z dzieckiem do kościoła do Spowiedzi Świętej.
Dziecko czuje się pewniej, kiedy w pobliżu jest ktoś z rodziców. W Spowiedzi Świętej dziecko wyznaje grzechy Bogu przed kapłanem i po raz pierwszy w życiu słyszy i doświadcza, jak w imieniu Pana Jezusa ksiądz mówi: „... i ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Gdyby dziecko zapomniało jakiegoś grzechu, to powie o tym na następnej Spowiedzi Świętej. Ważne jest, aby zapamiętało pokutę.

Po Spowiedzi Świętej dziecko ma do wypełnienia zadośćuczynienie.
Częścią jego jest odmówienie pokuty, co może uczynić z rodzicem. Drugą częścią jest naprawienie wyrządzonych krzywd (na przykład oddanie komuś zabranej rzeczy, naprawienie czegoś). Dziecko wróci do domu z sercem pełnym Bożego szczęścia, wynikającego z odpuszczenia grzechów, wróci lekkie na duszy i zadowolone. Ważne, żeby nic nie zmąciło tego stanu duszy.
Tego dnia szczególnie trzeba czuwać nad utrzymaniem dobrej atmosfery w domu.
Dobrze, żeby dziecko mogło się jeszcze poprzytulać do rodziców, by dzielić się z nimi przeżywaną radością.

Ks. Damian Kurek

Zobacz zdjęcia: