1. Komunia Święta – sakrament miłości
Bóg objawił nam swoją nieskończoną miłość w Jezusie Chrystusie, który w swej pokorze i nieskończonej Miłości zostawił nam siebie w Komunii Świętej.
„Człowiek, ażeby żyć, potrzebuje pokarmu i napoju. Człowiek, ażeby osiągnąć życie wieczne, potrzebuje Eucharystii. Jest to pokarm oraz napój, który przemienia życie człowieka i otwiera przed nim horyzont życia wiecznego. Spożywając Ciało i Krew Chrystusa, człowiek, już to na ziemi, nosi w sobie zalążek życie wiecznego, gdyż Eucharystia jest sakramentem życia w Bogu” (święty Jan Paweł II).
Pan Jezus, nazywając siebie „Chlebem Życia”, uświadamia nam konieczność przyjmowania Go w Eucharystii. Tak jak nasze ciało nie może funkcjonować bez codziennego posiłku, tak nasza dusza potrzebuje częstego przyjmowania Chrystusa – Chleba Życia.
Spotkanie z Chrystusem w Eucharystii jest przyjściem Tego, który oddał życie za każdego człowieka, kocha najpełniejszą miłością i pragnie jak najgłębiej zjednoczyć się z nami.
Chrystus oczekuje naszej miłości i pragnie, abyśmy chcieli przyjmować Jego miłość, której wyrazem jest Komunia Święta – Święte Zjednoczenie.
Jezus ma prawo przyjść w Komunii Świętej do dzieci, a dzieci mają prawo Go przyjmować. Rodzice, dając dziecku Chrystusa, dają mu największy skarb na świecie.
Wzrastanie w wierze rodzi coraz głębsze pragnienie zjednoczenia z Jezusem Chrystusem, nawet codziennie, nie tylko w niedzielę. Chrystus zawsze czeka na człowieka.

2. Przyjęcie sakramentu – komunia (zjednoczenie) z Chrystusem
Gdy przyjmujemy Najświętszy Sakrament, przyjmujemy samego Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. W chwili przyjmowania Komunii wymagana jest „największa nabożność”. Jak powinniśmy przeżywać ten wyjątkowy moment? O czym należy pamiętać?
Komunię Świętą poprzedza tak zwany „post eucharystyczny” – godzinę przed jej przyjęciem powstrzymujemy się od jedzenia i picia (picie czystej wody nie łamie postu), tak by Chleb Eucharystyczny nie mieszał się z innymi pokarmami.
W czasie sprawowania Mszy Świętej obrzęd Komunii Świętej rozpoczyna się modlitwą „Ojcze nasz”.
Po przekazaniu sobie znaku pokoju i modlitwie „Baranku Boży” kapłan bierze do ręki Chrystusa pod postacią Chleba, a my, klęcząc, z wiarą wyznajemy „Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja”.
Następuje moment Komunii Świętej, czyli przyjęcie Jezusa Chrystusa do swego serca. Jest to chwila podniosła i niezwykła – Syn Boży, który czynił cuda, uzdrawiał chorych, przygarniał dzieci – pod postacią Chleba przychodzi do człowieka.
Aby dobrze przeżyć to spotkanie, potrzeba prawdziwego skupienia i żarliwości serca.
Pamiętać należy, że zarówno nasz wygląd zewnętrzny (sposób ubrania), postawa ciała (złożone dłonie), jak i usposobienie wewnętrzne pokazują, kim dla nas jest Jezus. Zawsze dbajmy o to, by z największym szacunkiem przyjmować Komunię Świętą.
Tylko ci, którzy są w stanie łaski uświęcającej, bez grzechu ciężkiego, mogą przyjąć Komunię Świętą.

3. Nasze dziękczynienie
Z Ewangelii wiemy, jak bardzo Panu Jezusowi podobała się okazywana Mu ludzka gościnność i życzliwość. Zastanówmy się, w jaki sposób my możemy przeżywać te chwile, kiedy Chrystus gości w naszym sercu.
Po przyjęciu Komunii Świętej Chrystus przebywa w naszym sercu, obdarowując nas niezliczonymi łaskami. Przede wszystkim pogłębia i umacnia życie duchowe, chroni przed grzechem ciężkim, gładzi grzechy powszednie. Rozpala miłość od wspólnoty Kościoła, uczy dostrzegać potrzebujących.
Eucharystia jest „pokarmem nieśmiertelności, lekarstwem pozwalającym nam nie umierać, lecz żyć wiecznie w Jezusie Chrystusie”. Zapewnił nas o tym Pan Jezus: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (J 6, 54).
W ciszy i skupieniu dziękujemy Jezusowi za te wielkie dary. Możemy to czynić własnymi słowami, mówiąc Panu, jak bardzo Go kochamy lub odmówić modlitwę z książeczki do nabożeństwa.
Dobrym zwyczajem jest przeznaczyć choć kilka minut po Mszy Świętej na dziękczynienie Bogu za otrzymane łaski.

4. Owoce Komunii Świętej w naszej codzienności
Sakrament Eucharystii przynosi korzyść temu, kto go przyjmuje. Chrystus swoją mocą przemienia i nawraca nasze serca, wzywając nas do dawania ludziom świadectwa o Nim. Zastanówmy się, w jaki sposób przyjmowanie Komunii Świętej powinno owocować w codziennym życiu każdego z nas.
Nie jesteśmy w stanie odwdzięczyć się Chrystusowi nawet za jedną Komunię Świętą, ale możemy dobrem świadczonym innym ludziom okazywać Panu Bogu naszą wdzięczność.
Źle by się działo, gdybyśmy oddzielali nasze codzienne życie od Eucharystii. Obecność w naszym sercu Chrystusa jest nie tylko radością i darem, lecz także wielkim zobowiązaniem.
Pierwszym owocem przyjmowania Komunii Świętej powinna być wzrastająca miłość do Boga przejawiająca się codzienną modlitwą.
Przystępowanie do Eucharystii pobudza do otwierania się na otaczających nas ludzi: w domu, szkole, na ulicy. Może przejawiać się szacunkiem, życzliwością, niemówieniem źle o innych, gotowością do rozmowy i pomocy, współczuciem, modlitwą za bliźnich.
Wielka przyjaźń z Jezusem w Komunii Świętej przemienia nas samych. Pomaga nam systematycznie pracować nad sobą, poprawiać się z tego, co niewłaściwe, a umacniać dobre cechy.

5. Modlitwa
Panie Jezu, dziękujemy za największy dar Twojej miłości, za Chleb Życia – Komunię Świętą. Daj nam i naszym dzieciom żywą wiarę w Twoją obecność pod postacią Chleba. Pomóż nam i naszym dzieciom godnie przyjmować Ciebie w Komunii Świętej. Daj, byśmy odchodzili z tej ziemi zjednoczeni z Tobą. Amen.

Zobacz zdjęcia: