I dam wam serce nowe, i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała (Ez 36, 26).

Duch Święty przychodzi do nas w szczególny sposób w sakramencie bierzmowania, otrzymujemy wtedy od Niego wszystkie potrzebne dary duchowe, które są nam niezbędne do codziennego wzrastania w bliskości z Bogiem.

„Chrystus (…) przychodzi obdarzać człowieka”. Kto pomoże mi zmienić moje życie i pozwoli żyć nowym życiem? Bóg chce, aby Twoje życie zostało wypełnione Jego Miłością, dlatego obiecał Ducha Świętego.

Duch Święty pomoże nam przemieniać i odkrywać życie ofiarowane nam przez Boga. Tak jak krew potrzebuje serca, aby karmić całe ciało, tak Duch Święty będzie działał w całym naszym życiu, jeżeli Go tylko o to poprosisz.

Zaproś na modlitwie Ducha Świętego, aby napełnił Cię na nowo swoją Miłością.

Przyjdź, Duchu Święty! I odnów we mnie Boże podobieństwo, pozwól mi na nowo radować się tym, że jestem Dzieckiem Bożym. Uzdolnij mnie do miłości, napełnij nadzieją i ufnością moje serce oraz spraw, abym wzrastał w wierze. Amen.

W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! (J 7, 37).

Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym (Dz 1, 5).

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić (Dz 2, 1-4).

Nawróćcie się – powiedział do nich Piotr – i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz (Dz 2, 38-39).

ks. Damian Kurek

Zobacz zdjęcia: