Zapraszamy na nabożeństwa wielkopostne

19/02/2021

Wraz ze Środą Popielcową rozpoczął się okres Wielkiego Postu.  Zapraszamy do uczestnistwa w nabożeństwach wielkopostnych i podejmowania praktyk religijnych, aby można na sobie doznawać owoców zbawczych wynikających z męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Chodzi tu głównie o nawrócenie czyli uwolnienie się od grzechu i uzyskanie spokoju serca.

W naszym kościele Droga Krzyżowa jest w każdy piątek o godz. 15:30 dla dzieci oraz o godz. 16:30 i 19:00 dla młodzieży i dla wszystkich, a także w niedzielę o godz. 14:30 dla wszystkich.
Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym będą w każdą niedzielę o godz. 15:00.

Z historii

Praktyka kościoła wyrobiła w swej długiej historii dwie formy pobożności wielkopostnej: Drogi krzyżowej i Gorzkich żali. Obydwie formy mają charakter pobożności ludowej, posługując się obrazami (stacjami drogi krzyżowej) i krótkimi pieśniami ludowymi (znanymi na pamięć) służyły jako silny bodziec poruszający całą duszę do nawrócenia, miłości Boga i licznych dzieł miłosierdzia. Nabożeństwo Drogi Krzyżowej jest znane w całym kościele. Gorzkie Żale raczej charakterystyczne dla terenów Polski, związane z pobożnością polską.

DROGA KRZYŻOWA

W każdy piątek Wielkiego Postu odprawiana jest Droga Krzyżowa. Jest to nabożeństwo pasyjne, nierozłącznie związane z przeżywaniem Męki Chrystusowej. Korzeniami Droga Krzyżowa sięga IV wieku, gdy św. Helena znalazła relikwie Krzyża św. W tym czasie w Jerozolimie zaczęły powstawać bazyliki, upamiętniające miejsca Męki, śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Idąc śladami Chrystusa, wierni nawiedzali te miejsca i kontemplowali Jego zbawcze dzieła. Już w IV wieku istniała w Jerozolimie tradycja obchodu triumfalnego wjazdu Jezusa w Niedzielę Palmową oraz Wielkiego Czwartku i Piątku, a także Zmartwychwstania przy pustym grobie. Począwszy od Xl wieku pojawia się kult Chrystusa cierpiącego, umierającego na krzyżu. Pierwsze nabożeństwa Drogi Krzyżowej w dzisiejszej formie powstały w początkach XVl wieku w Niderlandach. Największe zasługi w powstaniu i propagowaniu Drogi Krzyżowej o 14 stacjach położył św. Leonard z Porto Maurizio. Nabożeństwu Drogi Krzyżowej papież lnnocenty Xl udzielił w 1686 roku odpustów, należących do Ziemi świętej, natomiast Papież Pius IX w 1859 roku przypisał do tego nabożeństwa odpust zupełny. Tradycją się stało, że w każdy piątek Wielkiego Postu rodziny katolickie biorą udział w nabożeństwie Drogi Krzyżowej w kościołach lub odprawiają ją w domu.
W wielu krajach popularne są Drogi Krzyżowe w formie wielkich procesji pokutnych. Najsłynniejsza odbywa się w hiszpańskiej Sewilli. Rozpoczyna się w Wielki Czwartek, a kończy w Wieki Piątek. Uczestnicy nabożeństwa ubrani są w stroje pokutne, kroczą za krzyżem boso, często obarczeni łańcuchami czy kajdanami. Niesione są figury i statuy nawiązujące do Męki Pańskiej. Największe z nich niesione są nawet przez kilkadziesiąt osób. Również w wielu miejscowościach Polski w Wielkim Poście, a szczególnie w Wielki Piątek, prowadzi się publicznie Drogę Krzyżową ulicami. W czasie tej procesji z krzyżem, i  świecami, rozważana jest Męka Pańska. Jest to swoista Droga Krzyżowa, mająca znamiona publicznego wyznania wiary w odkupieńczą moc Męki i śmierci Jezusa Chrystusa.

GORZKIE ŻALE

W każdą niedzielę Wielkiego Postu w kościołach polskich odprawiane są nabożeństwa Gorzkich żalów z kazaniem pasyjnym. Przed wystawionym Najświętszym Sakramentem wierni śpiewają hymny i kantyki o treści pasyjnej. To nabożeństwo rozważa Mękę Jezusa w trzech częściach, w kolejno następujący po sobie niedzielach.
Jest to nabożeństwo rdzennie polskie, powstałe w początkach XVIII wieku pod wpływem średniowiecznych misteriów pasyjnych, pieśni o Męce Pańskiej i modlitw brewiarzowych. Autorem tekstu gorzkich żalów był ksiądz Wawrzyniec Stanisław Benik ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy świętego Wincentego a Paulo, związany z Bractwem Miłosierdzia świętego Rocha przy kościele pod wezwaniem Świętego Krzyża w Warszawie. Pierwsze wydanie, noszące tytuł Snopek miry z Ogrodu Gethsemańskiego albo żałosne gorzkiej męki Syna Bożego (...) rozpamiętywanie (...) ukazało się w Warszawie w 1707 roku. Układ gorzkich żalów wyraźnie nawiązuje do struktury jutrzni ? jednej z modlitw brewiarza, odmawianych przez osoby duchowne. Nabożeństwo, rozpoczynane pieśnią o charakterze pobudki, wzywającą wiernych do prawdziwie głębokiego przeżywania ofiary krzyżowej Jezusa (Gorzkie żale, przybywajcie), składa się z trzech części, z których każda zawiera trzy pieśni, wprowadzane krótkim podaniem intencji.

Owoce duchowe

Droga krzyżowa i Gorzkie żale stały się w ten sposób niezastąpionymi nabożeństwami wielkopostnymi pozwalającymi wiernym pobudzić ich serca do żalu i nawrócenia oraz do miłosnej wdzięczności za dar odkupienia Chrystusa. Jeśli uważasz, że te formy są zbyt proste i naiwne (choć jest w tym trochę prawdy, stosują one bowiem staropolski archaiczny język i odzwierciedlają mentalność ludową), to jednak poza szybko przemijalnymi klatkami filmu czy przedstawieniem teatralnym na ten temat (np. Pasja M. Gibsona), nie ma dziś lepszych form przeżywania Męki Pańskiej i przygotowania się do przeżywania świąt wielkanocnych. Ponadto film i teatr nie jest nabożeństwem dającym moc żywszego uczestnictwa, jest to raczej show, w którym czujemy siκ biernymi odbiorcami. Wspomniane naboΏeństwa wielkopostne są częstsze (w każdy piątek i niedzielę) i mają miejsce w Kościele, co daje im dodatkowy atut powagi, skupienia i modlitwy. Trudno dziś w naszej dobie znaleźć skuteczniejsze formy przygotowania do świąt wielkanocnych.

źródło: www.opoka.org.pl

<-- Powrót na stronę główną